Laos · 10 – 14 mei 2016 · Thakhek → Pakse → Champasak (Wat Phou) → Si Phan Don (Don Khon)

Dinsdag 10 mei 2016

De bus van 08.30 uur naar Pakse heeft gelukkig airco, en we hebben eerst twee stoelen per persoon. Er wordt een scooter in het gangpad gezet waar iedereen overheen moet klimmen. Naast mij komt eerst een oudere vrouw zitten die er niet goed uitziet, en daarna een Laotiaan die zich eerst volpropt en dan lijkbleek wordt. Gelukkig word ik niet ondergespuugd. De chauffeur rijdt hard, maar daardoor zijn we na 6 uur al in Pakse, veel sneller dan de horrorverhalen online. De rest van de dag liggen we in de airco.

Woensdag 11 mei 2016

Met een gehuurde scooter rijden we naar Champasak, dat een grote rol speelde in de geschiedenis van Siam en Laos, met tempelruïnes en Franse koloniale gebouwen. Wat Phou is een Khmer-tempelcomplex tegen een berg, ouder dan Angkor Wat, en sinds 2001 Unesco-werelderfgoed. Bijzonder is het hindoeïstische karakter. Boven heb je een prachtig uitzicht, en doordat er bijna geen toeristen zijn, is de sfeer indrukwekkend. Op de terugweg verbrand ik bijna mijn billen aan het zadel. We kopen souvenirs bij een vriendelijk vrouwtje. De meerdaagse scootertocht over het Bolaven-plateau slaan we over; we hebben geleerd tevreden te zijn met alles wat we al hebben gezien.

Donderdag 12 mei 2016

Bij het ontbijt zitten twee vrouwen op hun knieën te bedelen, alleen bij buitenlanders. Ik voel me ongemakkelijk, maar als ik iedere bedelaar geld had gegeven, waren we een maand eerder naar huis gegaan. Met de bus naar Nakasang en een longtailboot gaan we naar Don Khon, rustiger dan feesteiland Don Det. De eilanden worden beschreven als een paradijs, maar wij zien smerig water, vervallen bungalows en een modderige straat, en de mensen zijn niet vriendelijk. Ons huisje op het water lijkt eerst prima, maar ’s avonds kun je door de beesten niet op het balkon zitten, en bij het doorspoelen spuit het water overal uit, behalve aan de goede kant.

Vrijdag 13 mei 2016

Bij het ontbijt en de lunch zijn de mensen weer onvriendelijk en is bijna niets op de kaart verkrijgbaar. De irritaties komen sneller, dus doen we niets. Het regent, en we kijken een film met uitzicht op het water en voorbijvarende bootjes. We voelen ons steeds minder schuldig dat we nergens zin in hebben; ons lichaam snakt naar rust.

Zaterdag 14 mei 2016

We besluiten Cambodja rustig aan te doen: alleen zien wat we echt willen en verder relaxen. De Phapheng-waterval en de Irrawaddy-dolfijnen laten we schieten. In de Mekong springen we niet, het water is bruin, vol plastic, en mensen wassen er zichzelf en hun kleren in. ’s Avonds eten we met Tim en Carlijn, een stel uit Eindhoven.

Praktische info

Vervoer

• Bus Thakhek – Pakse, 08.30 uur, met airco – zo’n 6 uur
• Scooter huren in Pakse
• Bus naar Nakasang en longtailboot naar Don Khon

Bezienswaardigheden

• Wat Phou, Champasak – Unesco-werelderfgoed, weinig toeristen
• Koloniale gebouwen in Champasak
• Bolaven-plateau met de Tad Lo- en Tad Fane-watervallen (niet bezocht)
• Phapheng-waterval en Irrawaddy-dolfijnen bij de 4000 eilanden (niet bezocht)

Goed om te weten

• Don Det is het feesteiland, Don Khon is rustiger
• Neem anti-insectenmiddel mee naar de eilanden
• Wissel je Laotiaanse kip vóór de grens met Cambodja; erna is hij weinig waard