Chili

Een rit van 813 kilometer met brandende blokkades, duizenden mensen in de rij bij het Registro Civil en een notaris die ons redt. Na 19.435 kilometer zeggen we Monty en Zuid-Amerika gedag.

Een rokende vulkaan aan de overkant van het meer, wildkamperen bij het Lago Caburgua en dan het nieuws waar we weken op wachtten: de staking is voorbij. Maar dan begint het wachten op onze naam in het systeem.

Een staking bij het Registro Civil zet de verkoop van Monty op losse schroeven. Terwijl wij een week stressen, leert campingeigenaar Nacho ons mate drinken en viert zijn familie het eerste lam van het seizoen. Een week die we niet snel vergeten.

Een fietser in nood, een camping met uitzicht op de Torres, condors boven onze hoofden en een nacht bij Laguna Azul. Torres del Paine overtreft al onze verwachtingen, en Chilenen blijven ons verrassen met hun gastvrijheid.

Twee grensovergangen, zwart-witte dolfijnen rond de veerboot en een gratis nacht bij een vuurtoren. In Punta Arenas zie ik mijn eerste vallende ster en kost het verlengen van de autoverzekering twee uur geneuzel.

Bij de Chileense grens draait de wereld ineens 180 graden om: vriendelijke douaniers, gezellige avonden met Chilenen in Iquique, de eerste regen in zes jaar en een gouden tip voor onze route door Bolivia.

Na twee jaar voorbereiden is het dan zover: we gaan een jaar op reis! Dat liep meteen even anders.