Argentinië en Chili · 1 – 3 november 2015 · Bariloche → Lago Puyehue → Puerto Varas → Llanquihue → Puerto Montt

Zondag 1 november 2015

Vandaag verlaten we Argentinië, na 13 keer de grens te zijn gepasseerd, voor de laatste keer. Argentinië, wat was je mooi, divers, indrukwekkend en immens groot. De afstanden zijn niet te vergelijken met Nederland, maar daardoor zijn de uitzichten onbeschrijflijk groot en mooi. Je hebt hier alles: van stadsleven tot platteland, stranden en jungle, kou en warmte, hoogte en laagte. Door die diversiteit weet je soms niet wat je te wachten staat, en dat maakt reizen door dit land alleen maar spannender. Ondanks de “arrogantie” die de Argentijnen soms lijken te hebben, zijn de mensen uiterst vriendelijk, vooral als je zegt dat je uit Nederland komt. Het stukje Máxima dat wij als Nederlanders met ons meedragen, blijft voor de Argentijn een stukje van hen. En internationaal voetbal is altijd onderwerp van gesprek. Het enige nadeel is dat Argentinië godvergeten duur is, maar zodra je de blue market hebt ontdekt, draait die mening vanzelf een stukje bij. Voor ons zeker voor herhaling vatbaar: de wetlands in het noorden, Mendoza, Córdoba, Salta en nog zoveel meer willen we nog zien.

Na Bariloche rijden we nog door een stuk van het merengebied, in een heerlijk zonnetje. Net voor de grens maken we onze laatste peso’s op aan benzine en wat spullen, en het uitschrijven in Argentinië is weer een makkie. Daarna steken we voor de laatste keer de Andes over, zelfs met sneeuw langs de weg, door een dorre, droge natuur. De veranderingen in de natuur binnen een paar uur blijven me verbazen. Bij de Chileense grens wordt alles weer grondig gecheckt, maar deze keer hebben we al onze verse producten en fruit vlak voor de grens opgegeten, zonder honger, alleen om te voorkomen dat ze het weggooien. Na een half uur rijden we door.

Het merengebied geeft een heerlijk “onderuitzakken op je strandstoel”-gevoel. We kiezen een camping net voor Entre Lagos, aan het Lago Puyehue, met alle gemakken. Geen wifi, en dat is eigenlijk prettig, want dan kunnen we niet bezig zijn met alle ellende en met de uitslag van morgen. We steken nog wat kaarsjes aan voor goed geluk en genieten van een prachtige zonsondergang.

Maandag 2 november 2015

We worden wakker met een dubbel gevoel in onze maag en zijn zowaar zenuwachtig voor het nieuws van de notaris vandaag. Elke keer laait onze hoop weer op, maar een klein duiveltje op je schouder fluistert dat het waarschijnlijk weer een tegenvaller wordt. Langzaamaan treedt het engeltje met geruststellende woorden weer naar voren. We rijden over de Red Interlagos richting Puerto Varas, langs het Lago Rupanco en het Lago Llanquihue, immense meren met een mooi uitzicht op 3 vulkanen. In Puerto Varas lopen we door het gezellige, niet te grote centrum en lunchen we. Helaas is het nieuws over de staking niet veel beter: de zoveelste teleurstelling.

We rijden naar Camping Werner in Llanquihue. Erg duur, maar het uitzicht op de 3 vulkanen is onbetaalbaar. Op de camping zien we iets wat we lang niet hebben gezien: een Nederlands kenteken. Een stel met een Landcruiser dat er al een hoop van de wereld mee heeft gezien. Heerlijk om even in je eigen taal te praten zonder na te denken hoe je iets moet zeggen. Elke keer als ik zoiets hoor, word ik een beetje jaloers, maar het zijn vaak stellen zonder kinderen, en dat deel van het leven wil ik niet missen. Het leven bestaat uit keuzes, en de ene keuze maakt de andere minder makkelijk. De man geeft ons goede tips om met de stress om te gaan. Eén ding onthouden we: bedenk wat op dat moment je ondergrens is, leg je daarbij neer en ga daar voor jezelf mee akkoord. Op de mail van de notaris staat helaas weer slecht nieuws: het Registro Civil wil niets doen, ook niet voor buitenlanders. We staan weer met onze rug tegen de muur, maar proberen de avond zonder te veel stress door te brengen, met een drankje en het uitzicht.

Dinsdag 3 november 2015

De onzekerheid bepaalt onze stemming: je staat ermee op en gaat ermee naar bed. ’s Ochtends heb je het gevoel van alles te moeten doen, gaandeweg de dag leg je je erbij neer, en de volgende dag begint het riedeltje opnieuw. Daardoor genieten we minder van alles wat we zien, terwijl we zoveel moois zien dat het soms lastig is te beschrijven. Bij het Registro Civil in Llanquihue zeggen ze dat we in Puerto Montt verder geholpen kunnen worden. Daar worden mensen inderdaad te woord gestaan, wat hoop geeft. Een oudere man zegt dat hij ons niet direct kan helpen, en op dat moment breek ik en barst in tranen uit. Blijkbaar werkt dat, want hij vraagt ons maandag terug te komen en belooft ons dan te helpen. Een andere man die Engels spreekt vertaalt alles, en beiden verzekeren ons dat we genoeg tijd hebben voor de verkoop van de auto. Zou het dan echt goed komen?

Met iets meer hoop rijden we naar Camping Alamos, zo’n 10 km buiten het centrum, met een prachtig uitzicht op het meer. Onder het genot van een drankje sturen we onze vrienden in Nederland een presentje met een kaartje, om ze een hart onder de riem te steken in de moeilijke tijd die ze doormaken. Het blijft lastig om er niet in het echt voor ze te kunnen zijn. Ook dat is een van de nadelen van lang op reis zijn.

Praktische info

Slapen

• Camping net voor Entre Lagos, aan het Lago Puyehue
• Camping Werner, Llanquihue – duur, maar met uitzicht op 3 vulkanen
• Camping Alamos, ongeveer 10 km buiten Puerto Montt – uitzicht op zee

Route

• Red Interlagos van Lago Puyehue naar Puerto Varas, langs het Lago Rupanco en het Lago Llanquihue

Goed om te weten

• Eet je verse producten en fruit op vóór de Chileense grens, anders worden ze ingenomen
• Voor zaken rond autopapieren kun je bij het Registro Civil in Puerto Montt terecht