Argentinië en Chili · 14 – 16 oktober 2015 · El Chaltén → Gobernador Gregores → Chile Chico → Puerto Río Tranquilo

Woensdag 14 oktober 2015

’s Ochtends kijk ik naar buiten en het sneeuwt…hoe gek is dat? We pakken de Ruta 40 en de sneeuw lijkt minder te worden. Het eerste stuk is goed geasfalteerd, maar dan houdt het asfalt ineens op en ligt er alleen nog klei, en door de regen en sneeuw is het een ellende. Ik zit aan het stuur, geef het al snel op en rijd ons bijna vast. Bij het wisselen van plek zakken onze voeten weg in de klei. Maar vastberaden als we zijn, denken we dat het maar een klein stuk is.

Een paar kilometer verder staat een auto stil midden op de weg. Ik zeg nog tegen Leon dat hij moet stoppen, omdat we er met al dat glijden nooit langs komen, maar Leon denkt het wel te redden. Net te laat beseffen we dat het niet gaat en botsen we tegen de auto aan. Gelukkig is het maar een lichte schram. De Argentijn stapt met stoom uit zijn oren uit, maar zodra hij doorheeft dat we geen Chilenen zijn, kan er een glimlach af. Hij staat er al 3 uur zonder iemand te zien. Een andere Argentijn in een pick-up adviseert hem om te keren, wat hij braaf doet, zonder nog iets met ons te regelen over de “botsing”. Ons geeft hij de tip om in zijn 3 door te rijden en de hele weg tegen te sturen. De hele weg? Hoe lang is dit stuk nog? Ongeveer 40 km, zegt hij. Helaas hebben we geen beeldmateriaal zelf omdat we te gefocust op de weg moesten letten.

Koppig als we zijn, gaan we door…en dat hebben we geweten. In totaal 70 km natte klei. We glibberen en slippen, moeten een paar keer de vierwielaandrijving aanzetten om los te komen, en de klonten modder vliegen ons om de oren. We rijden langs diepe ravijnen, mijn hartslag schiet elke keer omhoog en het aantal schietgebedjes is niet te tellen. Het scenario dat we naar beneden glijden, schiet een paar keer door mijn hoofd. Leon stuurt en ik bedien de ruitenwissers, omdat hij het stuur geen moment los kan laten. Na een aantal lange uren zien we in de verte asfalt…maak de rest van die weg dan ook af, roepen we in koor! Leon is kapot van de energie die het hem heeft gekost. Monty zit van top tot teen onder de klei, maar beide Monty’s hebben me veilig naar het asfalt gebracht.

In Gobernador Gregores tanken we en maken we de auto schoon. Ze lachen als ze de auto zien en zeggen meteen “Ruta 40”…voor de mensen hier heel normaal. We rijden daarna nog zo ver mogelijk door en komen rond 20.00 uur bij een halfgaar tankstation in wat lijkt op een verlaten stadje. Overnachten is geen probleem, en in de stromende regen maken we ons bed klaar. Het is gewoonweg onze dag niet.

Donderdag 15 oktober 2015

Als we wakker worden, ligt de auto onder een dikke laag sneeuw. Qua weer hebben we nu echt alles gehad, van -15 tot +42 graden. De man van het tankstation zegt met een grote glimlach “Patagoniaaa!!!” en we moeten allebei hard lachen. Volgens hem komt de sneeuw uit Chili, dat belooft wat. De weg is gelukkig sneeuwvrij. Via Perito Moreno en langs Lago Buenos Aires rijden we naar de grens met Chili. Beide grensovergangen verlopen soepel en binnen een uur zijn we weer in Chili.

In Chile Chico slaan we boodschappen in, omdat we niet weten wat er wel of niet is op de Carretera Austral. Daarna begint de weg langs het meer. In het begin is hij een drama, maar hoe verder hoe “beter”: minder losse stenen en gaten. Het uitzicht maakt alles goed: prachtige bergen, het Lago General Carrera, diepe ravijnen, watervallen en bossen. Dit is zonder meer de mooiste weg die we tot nu toe hebben gereden, en we begrijpen de lovende reacties direct. Gek idee dat we vanochtend wakker werden in de sneeuw en nu door een lekker zonnetje rijden. In Puerto Río Tranquilo is in het laagseizoen niets te beleven. We gaan naar de enige camping die open is, Camping Bellavista: schone toiletten en douches en een ruimte waar we binnen kunnen zitten. Alles wat we nodig hebben!

Vrijdag 16 oktober 2015

We slapen heerlijk uit en worden wakker met de zon op ons bolletje. Vandaag willen we alleen de Cuevas de Mármol bezoeken, de marmergrotten, en verder niks. We twijfelen tussen een kajak en een boot. Bij de touroperators hebben we geluk: 2 Duitsers willen ook met de boot, en omdat je per boot betaalt en niet per persoon, scheelt dat in de prijs. Het kajakken kan ons dan ook gestolen worden. De boottocht is geweldig en de grotten zijn mooi, al hadden we er allebei meer van verwacht. Niet alles kan een hoogtepunt zijn. De rest van de dag genieten we op de camping van het zonnetje en doen we helemaal niks.

Praktische info

Slapen

• Tankstation bij een klein stadje voorbij Gobernador Gregores – overnachten in de auto
• Camping Bellavista, Puerto Río Tranquilo – in het laagseizoen de enige open camping

Activiteiten

• Boottocht naar de Cuevas de Mármol, Puerto Río Tranquilo – je betaalt per boot, dus deel hem met anderen

Goed om te weten

• Het onverharde stuk van de Ruta 40 tussen El Chaltén en Gobernador Gregores was in 2015 na regen of sneeuw bijna onbegaanbaar: zo’n 70 km natte klei
• Sla in Chile Chico boodschappen in voordat je aan de Carretera Austral begint
• De weg langs het Lago General Carrera is een van de mooiste routes van de reis