Argentinië · 10 – 13 oktober 2015 · Torres del Paine → El Calafate → gletsjer Perito Moreno → El Chaltén
Zaterdag 10 oktober 2015
Vandaag zoeken we Argentinië weer op en rijden we naar El Calafate, dus weer 2 grensovergangen. Uitschrijven in Chili is zo gepiept, en onszelf inschrijven in Argentinië ook. Maar bij het inschrijven van de auto zegt de vrouw achter het loket doodleuk dat we met deze auto Argentinië niet in mogen, en geeft ze ons de papieren terug. Hoezo niet? Dit is ons al meerdere keren gelukt! We blijven standvastig staan terwijl de rij achter ons groeit. Een andere man komt kijken en er wordt zelfs contact gelegd met hun baas. Hij weet niet goed wat het probleem is, maar een tijd geleden probeerden Fransen met een camper met Frans kenteken met Chileense papieren de grens over te gaan. Wij leggen uit dat bij ons alles in orde is. Na 15 minuten wachten, en een aantal scheldwoorden rijker, is het ineens wel in orde. De vrouw wil van niks meer weten…volgens mij had zij haar dag niet.
Onze lach vergaat snel op de Ruta Provincial 7: weer een drama, niet sneller dan 30-40 km per uur, en ook de scheldwoorden richting elkaar steken de kop op. Gelukkig bereiken we de Ruta 40 met asfalt en een prachtig uitzicht, en maken de scheldwoorden weer plaats voor begrip voor elkaar. In El Calafate rommelen onze buiken, dus we gaan eerst uit eten en stellen het thuisfront gerust, dat al een tijdje niets van ons had gehoord. De camping die we hadden uitgezocht blijkt gesloten, de volgende is te duur om om 22.00 uur nog te betalen, en uiteindelijk belanden we op een gratis camping naast het politiebureau. Niet wat we in gedachten hadden, maar voor één nacht prima, zeker als het gratis is.

Zondag 11 oktober 2015
Vandaag gaan we naar het Nationaal Park Los Glaciares om de gletsjer Perito Moreno te bekijken. Deze gletsjer is zo’n 30 km lang, het front is ongeveer 5 km breed en steekt tientallen meters boven het water uit. Hij schuift tot zo’n 2 meter per dag op en is een van de weinige gletsjers ter wereld die niet krimpt. Vanuit El Calafate pakken we weer niet zo’n fijne weg, want daar zijn we inmiddels pro in geworden: alleen maar hobbelen. Vlak bij het park zien we de andere weg ernaartoe, gewoon geasfalteerd. Wanneer leren we het nou om niet de eerste de beste weg te pakken?


Bij de entree betalen we weer een aardige duit, maar het is het zeker waard…dit is machtig mooi! Je kunt de gletsjer van dichtbij bekijken, zowel van boven als van onder. De Argentijnen zijn er erg goed in om zoiets te bouwen, net als bij de Iguazú-watervallen. Er vallen zelfs een paar ijsblokken af, niet zo grote, maar erg mooi om te zien. Na een paar uur rijden we, weer over de hobbelweg, naar de gratis camping El Huala, omdat de betaalde camping gesloten is. Het is weekend en mooi weer, dus de camping staat vol met lokale mensen. Er is zelfs een dixie, al is dat gewoon een gat in de grond met een dixie eromheen. Als je moet, dan moet je! We vallen in slaap met de beelden van Perito Moreno in ons hoofd.
Maandag 12 oktober 2015
Als we wakker worden, zeggen we bijna tegelijk dat we de komende nachten graag een hostel willen. Soms ben je het in de auto slapen even beu, en we zijn allebei moe van het vele reizen de afgelopen maanden. We rijden naar El Chaltén, aan een andere kant van het Nationaal Park Los Glaciares, langs Lago Argentino en Lago Viedma, met weer prachtige uitzichten en een paar overvliegende condors. De zijwegen naar andere punten van het park slaan we over, omdat de vermoeidheid de overhand heeft. In El Chaltén vragen we eerst informatie over het park en zoeken dan een slaapplek. Het wordt een hotel, wonderbaarlijk goedkoper dan een hostel, omdat het laagseizoen is en de eigenaar de prijzen omlaag gooit. We halen wat eten voor op de kamer en genieten van een warme douche en een warm bed.

Dinsdag 13 oktober 2015
Ik word wakker net voor 10.00 uur en bedenk dat het ontbijt gratis is. Ik maak een ontbijtje voor mezelf en neem er een mee voor Leon…meneer krijgt weer ontbijt op bed, verschil moet er soms toch zijn. We blijven de rest van de ochtend op de kamer, nemen een bad en genieten van het niks doen. ’s Middags gaan we toch even naar het centrum voor een korte wandeling, tanken we en gooien we de jerrycans vol, maar dan slaat de vermoeidheid weer toe. De mooie uitzichten kunnen ons even gestolen worden en we hebben letterlijk even schijt aan het nationale park. Lastig, want je hebt het gevoel iets te missen, maar je moet naar je lichaam luisteren.
We eten een wafel bij La Wafeleria en doen voor de zoveelste keer een poging om het zeil op het dak goed te krijgen. Ik zou het met momenten het liefst weggooien, maar dat is niet handig met regen en sneeuw. Daarna een duik in het zwembad van het hotel, heerlijk ontspannen, en ’s avonds een dikke steak, want die hebben we wel verdiend.
Praktische info
Slapen
- Gratis camping naast het politiebureau, El Calafate
- Gratis camping El Huala, bij het Nationaal Park Los Glaciares – met een eenvoudige dixie
- Hotel in El Chaltén – in het laagseizoen goedkoper dan een hostel, met gratis ontbijt en zwembad
Bezienswaardigheden
- Gletsjer Perito Moreno, Nationaal Park Los Glaciares – van boven en van onder te bekijken
- Lago Argentino en Lago Viedma, onderweg naar El Chaltén
Eten
- La Wafeleria, El Chaltén
Goed om te weten
- Neem vanuit El Calafate de geasfalteerde weg naar Perito Moreno, niet de onverharde
- Veel campings in deze regio zijn in het laagseizoen gesloten



