Bolivia · 20 – 27 augustus 2015 · Sucre → Samaipata → Santa Cruz

Donderdag 20 augustus 2015

We slapen vandaag lekker uit na de afgelopen dagen…dit waren drukke, maar indrukwekkende dagen…dus vandaag willen we onze batterij weer even opladen. We moeten nog wat boodschappen doen en ergens een tankdop vandaan zien te halen…en dan houden we het voor de rest van de dag voor gezien. We lopen het centrum in en je kunt meteen zien dat Sucre gezien wordt als de tweede hoofdstad van Bolivia. Mooie oude gebouwen, een goed onderhouden centraal plein en alle mensen zien er over het algemeen wat netter en welvarender uit. Bij terugkomst in het hostel rijdt Leon met een medereiziger naar de andere kant van het centrum, omdat hij een straat weet waar veel auto-onderdelen te koop zijn. Wanneer Leon terugkomt, is hij geslaagd in het kopen van een tankdop voor Monty…gelukkig, ook dit euvel is weer uit de weg. En ook nog eens voor maar 20 BOB, ofwel 2,60 euro…zullen we de auto dan toch maar hier in Bolivia laten checken met deze lage prijzen? Voor het avondeten krijgen we een tip van Silke en Guy om te gaan eten bij een restaurant waarvan de eigenaar Belgisch is…en wat blijkt, het is een succes! Eens goed doorgebakken frietjes en ook de hamburgers zijn heerlijk…het lijkt Willy’s in Lommel wel, of misschien nog wel beter!

Vrijdag 21 augustus 2015

Heerlijk om zo op te staan en niet veel te hoeven. Vandaag besluiten we om de lokale bus naar het Parque Cretácico te pakken. Een park in Sucre waar de grootste paleontologische site is met sporen van dinosaurussen. Er zijn in totaal 5055 voetsporen te zien van 8 afzonderlijke soorten dinosaurussen op de wand van Cal Orck’o. De lemen wand is 1500 meter lang en 110 meter hoog. Er is 581 meter aan afgelegde weg te zien van deze dinosaurussen. De lokale bus vertrekt op de hoek van de straat van ons hostel, we moeten bus H of 4 pakken…dus nee, er zit geen logica in. Je gaat ook gewoonweg op straat staan, steekt je hand omhoog en de bus stopt voor je. Het kost natuurlijk ook weer bijna niets, namelijk 3 BOB, ofwel 45 cent. De eindstop is ook meteen bij het park en de buschauffeur, die zeer vriendelijk is, vertelt ons dat we hier uit kunnen stappen.

We lopen naar boven, betalen onze entree en het park doet ons meteen aan De Groene Poort in Boxtel denken. Er staan veel replica’s van dinosaurussen, waaronder een van de Titanosaurus van 36 meter lang en 18 meter hoog. Rond 13.00 uur kunnen we mee op de tour naar de echte dinosaurussporen…ook weer erg indrukwekkend om te zien. Gek dat dit zo goed bewaard is gebleven. De gids vertelt ons ook dat deze sporen eigenlijk bij toeval zijn gevonden en men hier niet naar op zoek was, wel echt heel gaaf! Na deze tour pakken we de bus weer terug naar ons hostel, even lekker genieten van deze vrije dag!

Zaterdag 22 augustus 2015

Vandaag slapen we weer lekker uit, want morgen gaan we verder richting Samaipata. Daarnaast moeten we vandaag ook nog op zoek naar plastic bakken, omdat we eerder over onze bestekbak zijn heen gereden en deze dus aan vervanging toe is. We lopen naar de markt aan de andere kant van de stad. Het grappige aan deze markten is dat alles verdeeld is in verschillende sectoren. Dus het fruit bij het fruit, vlees bij vlees, groenten bij groenten, plastic bij plastic, enzovoort. En wat een chaos met momenten…de marktkraampjes staan midden op straat, de auto’s en bussen rijden er dwars doorheen en iedereen loopt over straat en ook nog eens dwars door elkaar heen…dus het is niet zoals bij ons dat er een plein of parkeerplaats wordt afgezet voor de vrijdag- of zaterdagmarkt. Ook ligt alles onhygiënisch op straat uitgestald, het vlees wordt niet gekoeld, het fruit ligt op een smerig kleed…je kunt het zo gek niet bedenken of het gebeurt hier.

Onze zoektocht naar plastic opbergdozen wordt beloond…we lopen de markt uit met 2 dozen, 2 glazen, 2 bekers en ook nog een bestekbak. De auto kunnen we dus weer organiseren zoals we graag willen, of althans zoals ik dat graag wil. We stippelen ook nog de route uit voor morgen…we gaan naar Samaipata en kijken morgen als we aankomen wat we daar doen: naar de ruïnes van El Fuerte, het Nationaal Park Amboró of naar La Higuera, het dorp waar Che Guevara is geëxecuteerd. In de avond lopen we nog snel het centrum in om te pinnen en, hoe kan het ook anders, om ook nog even wat te eten op straat…wat hebben die straattentjes toch lekker eten!

Zondag 23 augustus 2015

Vandaag verlaten we het mooie en rustige Sucre en rijden we naar Samaipata…een tussenstop voor Santa Cruz, want dit is een rit van 12 uur en dat vinden we echt te lang. Helaas voel ik me deze dag helemaal niet lekker en begin ik de dag met maagtabletten en paracetamol…misschien is het eten van gister dan toch niet zo goed gevallen? Na een paar uur in de auto rijden we een politiecontrole in. Echt waar…ik zit met een zuur gezicht in de auto en heb hier helemaal geen zin in. Maar ja, denken we…gekeken naar de andere keren zal dit wel meevallen. Ik zit nietsvermoedend in de auto met de papieren in mijn hand, waarop de agent mij gebaart uit de auto te stappen…serieus kerel, moet dit nu echt? Maar natuurlijk stap ik braaf uit…de politieman spreekt helaas geen woord Engels en kijkt me constant met een streng gezicht aan…ik word er haast gewoon bang van. Leon heeft weer het geluk een Engelssprekende agent te hebben en ik zie in mijn ooghoek dat hij een prettig gesprek heeft…nou, ik niet, de agent wil alles van me weten en wil alle tassen doorzoeken. Pas zodra de agent die bij Leon stond aangeeft dat er niks aan de hand is en we door mogen rijden…houdt hij op en gebaart hij me in de auto te stappen. Het enige voordeel hiervan is dat ik spontaan nergens meer last van heb. Een geluk bij een ongeluk, zullen we maar zeggen. Zodra we verder rijden, weet Leon te vertellen dat ze op zoek waren naar drugs en mensen die dit vervoeren. Prima dat ze dit controleren, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik me niet vaak zo onprettig heb gevoeld bij een agent.

De rest van de weg is ook niet echt prettig…ten eerste dachten we dat deze weg ongeveer een uurtje of 6 zou duren…nou, niet dus! We hebben over 390 km in totaal 10 uur gedaan, waarvan er ongeveer 3 uurtjes asfalt lag en de rest totaal niet. Al die uren was het een kwestie van zandhappen en met een kilometertje of 20-30 over de weg hobbelen…geen pretje dus! En de laatste 2 uur dachten we dan eindelijk asfalt te zien, maar ook dit was een drama…want asfalt wil niet zeggen gewoon 80 km per uur kunnen rijden…nee hoor, dit is een kwestie van grote gaten in de weg ontwijken! Dus ja, na 10 uur rijden komen we door elkaar gehusseld aan in Samaipata en rijden we snel naar onze uitgezochte Camping Jaguar Azul. Dit is gelukkig prima en alles ziet er tiptop uit. Voor ons wordt het helaas geen Che Guevara…want die weg is nog slechter dan vandaag, dus daar beginnen we gewoonweg niet aan. Daarnaast horen we ook dat het alleen de weg is die hij heeft gereden, met een stadje met een monument en museum…dus nee, daar hebben we geen zin in. Het wordt morgen dus óf de ruïnes van El Fuerte óf het Nationaal Park Amboró.

Maandag 24 augustus 2015

We zijn beiden nog erg moe na de rit van gister, ondanks ons “schoonheidsslaapje” van 11 uur. Het is ook erg mistig deze ochtend, dus helaas gaat het Nationaal Park Amboró dan niet zo’n succes worden…dus we kiezen voor de Inca-site El Fuerte. Helaas is ook hier de mist aanwezig en kunnen we niet volop genieten van de uitzichten om ons heen. We zijn er dan ook binnen een uur doorheen…maar wel mooi om te zien. We rijden verder van Samaipata naar Santa Cruz. Na enig gezoek en een paar hostels verder komen we uit bij Santa Cruz Backpackers Hostel. Lekker rustig, goed verzorgd en we kunnen de auto parkeren…helemaal top! We lopen nog even naar het centrum en deze stad heeft meteen een totaal andere uitstraling dan de rest van Bolivia…de westerse invloeden zie je hier overal. We hebben dan ook niet het gevoel in Bolivia te lopen, wat een ander beeld geeft dit. Santa Cruz is een van de grootste steden van Bolivia, maar zelfs in La Paz had je meer het gevoel in Bolivia te zijn. Maar ook deze stad heeft weer veel oude monumentale gebouwen en kerken, en dat blijft toch mooi om te zien.

Dinsdag 25 augustus 2015

Vandaag besluiten we om Monty eerst eens een goede wasbeurt te geven. We rijden naar een wasstraat voor auto’s. En natuurlijk worden we op de weg ernaartoe weer aangehouden door de politie. Ze zeggen dat we door rood licht zijn gereden, maar dit was echt niet het geval…in eerste instantie begrijpen we ze een beetje, maar gaandeweg het gesprek volgen we ze niet meer. Het enige wat we nog uit kunnen brengen is “no comprendo”. En blijkbaar werpt dat zijn vruchten af, want het kost ze blijkbaar te veel moeite en we mogen zonder het betalen van een boete weer doorrijden! Dus dit werkt echt, gewoon zeggen dat je het niet begrijpt en dan mag je doorrijden…jammer dat het zo niet werkt in Nederland. De auto wordt in de wasstraat voor 13 euro door 2 mannen helemaal tiptop gewassen, van buiten en van binnen. En dit was echt nodig na de rit van Sucre naar Samaipata. Geweldig om te zien hoe ze dit doen…en als we denken dat ze klaar zijn, vinden ze nog wel iets om schoon te maken. Zodra ze eenmaal klaar zijn, lijkt Monty weer als nieuw! Hij ruikt ook helemaal fris…geweldig! Ook het beddengoed en onze kleren krijgen nog een wasbeurt…helemaal top, alles is spik en span voordat we naar Paraguay gaan!

Woensdag 26 augustus 2015

Na het ontbijt pakken we een taxi naar de internationale voetbalschool Academia de Fútbol Tahuichi Aguilera. Deze voetbalschool staat er alom om bekend kinderen vanuit de hele wereld op te leiden tot profvoetballers. Helaas komen we aan bij wat lijkt op een verlaten voetbalvereniging…en ja, logisch eigenlijk…want het is 12.00 uur en bloedheet, en op deze tijd zijn er natuurlijk geen trainingen. Daar hadden we van tevoren ook even over na moeten denken. Maar ach joh…volgende keer beter. We pakken de taxi weer en gaan naar het voetbalstadion van Santa Cruz. We lopen hier binnen en zien dat er iets van festiviteiten aan de gang is…wat blijkt, er is een wedstrijd geweest voor kinderen met een handicap en/of beperking. Superfijn om te zien dat daar hier dus ook aandacht voor is. We blijven even zitten, want de prijsuitreiking is net aan de gang…de kinderen staan vol trots op het podium en genieten volop van de aandacht en de prijzen die ze ontvangen.

Na deze “voetbal”tocht lopen we het centrum nog even in om daarna weer terug te keren naar ons hostel. We skypen nog wat en later op de middag maken we dan toch de keuze om nog een nacht langer te blijven. We gebruiken hiervoor onze dobbelsteen, want zelf komen we er niet uit. We spreken af dat 1 t/m 3 nog een nacht blijven is en 4 t/m 6 morgen vertrekken. Leon heeft de eer om te gooien en gooit 3, dus we boeken meteen een nacht bij. Mooi om zo te bepalen wat de dag gaat brengen…dit moeten we vaker doen…bedankt Thomas voor dit goed bedachte cadeau! Maar morgen eens een keer echt helemaal niks…gewoon lekker aan het zwembad liggen en genieten van het mooie weer. De dagen erna worden namelijk weer even bikkelen, want dan staat er voor 2 dagen ongeveer 24 uur rijden op de planning.

Donderdag 27 augustus 2015

Vandaag dus helemaal niks en lekker genieten. Leon gaat voetbal kijken en ik lig óf lekker in de hangmat óf lekker aan het zwembad. We merken dat we deze dagen toch met momenten echt nodig hebben. Het is ook niet gezond om alleen maar dingen te doen en niet even te genieten van de rust. Het enige wat we doen is nog even het centrum in lopen om wat souvenirs te kopen en na deze zoektocht zijn ook souvenir nummer 3 en 4 een feit. Leon koopt natuurlijk ook nog een voetbalshirt, want dat blijft voor Leon elke vakantie een traditie. De rest van de dag lekker lamballen bij het hostel, want morgen is een lange rit met ongeveer 12 uur rijden naar Paraguay op de planning…dus dat betekent voor vanavond ook vroeg naar bed!

Praktische info

Slapen

• Hostel Pachamama, Sucre
• Camping Jaguar Azul, Samaipata
• Santa Cruz Backpackers Hostel – met parkeerplek

Bezienswaardigheden

• Parque Cretácico, Sucre – dinosaurussporen op de wand van Cal Orck’o, tour om 13.00 uur
• El Fuerte, Samaipata – Inca-site
• Nationaal Park Amboró (niet bezocht vanwege mist)
• Academia de Fútbol Tahuichi Aguilera, Santa Cruz

Goed om te weten

• De weg van Sucre naar Samaipata is grotendeels onverhard: reken op zo’n 10 uur voor 390 km